Opóźnienia w tworzeniu systemu sanitarnego Iraku

Opóźnienia w tworzeniu systemu sanitarnego Iraku

Tylko 40% zaplanowanych inwestycji wodociągowo-kanalizacyjnych zostało zrealizowanych w Iraku od czasu inwazji wojsk amerykańskich w 2003 roku. Przyczyn tego stanu jest wiele: wyższe wydatki na ochronę miejsc budowy, częste zmiany w planach oraz niedostosowanie zakresu inwestycji do rzeczywistych warunków.

Amerykański Kongres przeznaczył w listopadzie 2003 roku 18,4 miliarda dolarów na inwestycje insfrastrukturalne Iraku. Z tej sumy tylko 2,185 miliarda dolarów (50,4 % planowanych wydatków) zostało wykorzystane na inwestycje wodociągowo-kanalizacyjne. Jeszcze gorzej jest w sektorze inwestycji energetycznych – wykorzystanych zostało tylko 22,5 % (4,31 mld $) planowanych inwestycji.

Rząd Saddama Husseina zostawił kraj, w którym większość rzek jest mocno zanieczyszczona, duży obszar pól uprawnych jest zasolony, nie działa większość oczyszczalni ścieków i stacji uzdatniania wody. W pierwotnych planach amerykanów wydatki na ochronę inwestycji miały stać na trzecim miejscu pod względem wielkości (po wydatkach infrastrukturalnych), niestety po wojnie w Iraku wzrosły do 54,7 % ogólnej kwoty przeznaczonej na odbudowę Iraku. Wynika to z częstych zamachów oraz porwań zachodnich pracowników, mających miejsce zwłaszcza w początkowym okresie po zakończeniu wojny.