W Jeziorze Goczałkowickim znaleziono gąbki słodkowodne

Od lat w Jeziorze Goczałkowickim nie znaleziono tak dużych okazów gąbek

Naukowcy z Uniwersytetu Śląskiego podczas rejsu badawczego po Zbiorniku Goczałkowickim natknęli się na rzadko występujące okazy gąbek słodkowodnych. Odkrycie to świadczy o czystości wody i obfitości planktonu, a także wskazuje na to, że zbiornik świetnie nadaje się do hodowli ryb.

Gąbki słodkowodne powszechnie występują w wodach Afryki Północnej, Ameryki Północnej, Azji i Europy. W Polsce osiągają kilkadziesiąt centymetrów wysokości lub średnicy, w zależności od kształtu dostosowującego się do podłoża. Ich ubarwienie zazwyczaj jest szarobrązowe lub żółtawe, zaś przy silnym naświetleniu – zielonkawe.

Gąbki są wrażliwe na zanieczyszczenia, produkty gnicia (metan i siarkowodór), a także substancje toksyczne i oleje, co czyni je naturalnymi wskaźnikami jakości wody w zbiorniku. Ponadto odfiltrowują z wody nano- i mikroplankton (bakterie, wiciowce, okrzemki, bruzdnice i pierwotniaki) oraz martwe cząsteczki organiczne.

W Polsce gąbki zasiedlają zwykle płycizny, na których ruch wody jest największy. Zimę przeżywają w postaci tzw. gemmul (pąków zimowych). W Goczałkowicach tak dużych jak teraz okazów gąbek słodkowodnych nie zaobserwowano od wielu lat.

(mk)